Kontynuuj czytanie »]]> Wybrałem się z soboty na niedzielę na ambonę „pomieszkać” trochę, bo nie czyniłem tego rok cały z okładem. Pogoda sprzyjała, było minus dwa stopnie, prawie bezwietrznie i do północy trochę księżyca przed pierwszą kwadrą. W zasadzie nic ciekawego się nie wydarzyło, bo cały teren Horodka zdeptały wilki i to chyba one wypłoszyły wszystko, co zwykle na Horodku bywa. Uzupełniłem więc sól w lizawce, rozsiałem na buchtowiskach trochę kukurydzy i zanęciłem lisy suchą karmą. Wilcza wataha pozostawiła odciśnięte w śniegu wyraźne tropy, z których największy liczył 13 centymetrów, bo tyle mają kluczyki samochodowe z breloczkiem. Przez poletka przeszedł gruby dzik, ale przeoranych kartofli nie tknął. Żubry, jak zwykle pokręciły się w pobliżu ambony pozostawiając olbrzymie odciski racic, zdemolowały koryto z solą i poszły gdzieś do swojej ostoi. Tylko olbrzymia sowa, wabiona w nocy piskiem myszy krążyła w pobliżu  przysiadając na barierce ambony i zabawnie kręcąc głową starała się zlokalizować źródło popiskiwania. I nic więcej się nie wydarzyło, a to, co napisane zostało na śniegu, dokumentują prezentowane zdjęcia.
   

]]> http://wilczeecha.net.pl/wilcze-trop/feed/ 0